Mijn verhaal

De wereld verandert als je in de spiegel kijkt..
En niet vanuit een slachtoffergevoel, maar juist vanuit het vol verantwoordelijkheid nemen over je eigen leven..

Ik ben Marian van Tour, jaren werkzaam geweest in het basisonderwijs, maar vanaf 2000 richtte ik me volledig op de hechting en ontwikkeling van mijn oudste dochter Yanneke, die we in maart 2000 op hadden gehaald in China. Haar ontwikkeling ging namelijk helemaal niet vanzelf, ze bleek een ernstige verstandelijke beperking en klassiek autisme te hebben. Er was nauwelijks contact met haar te krijgen, ze sliep maar een paar uur per nacht en vertoonde enorm veel zelfstimulerend en zelfbeschadigend gedrag.

Hoe anders had ik me het moederschap voorgesteld, beelden van het knuffelen met je kindje, leuke dingen doen, dat liep allemaal heel anders. Ze wilde liever niet aangeraakt, had vreselijke driftbuien, kon geen vast voedsel eten en was heel snel overprikkeld. Het was bepaald geen roze wolk, eerder een zwarte.

Ik las en leerde wat ik maar kon vinden om haar te kunnen helpen. We deden allerlei therapieën met haar, regulier en alternatief en volgden allerlei trainingen. In 2007 deed ik in dat kader de opleiding tot bloesemtherapeut bij Bram Zaalberg en daar leerde ik over het Spiegelen en dat sloeg in als een bom bij mij.

Mijn wereld veranderde hierdoor totaal. Ik kon voorheen best heel regelmatig in de slachtofferrol zitten en voelde het leven en dan met name alle ellende die ik ervaarde als iets wat me overkwam, waar ik geen controle over had en nu leerde ik dat alles in je buitenwereld een afspiegeling is van wat er van binnen bij je speelt. “Hoe bedoel je”, dacht ik, “ben ik dan autistisch?” “Nee, maar een deel van mij, een innerlijk kinddeel wel en dat kind wil graag geheeld worden”.

Door het Spiegelen leerde ik op een totaal andere manier te kijken naar alle ellende die me overkwam, nam ik de regie terug en begon te snappen wat dingen me spiegelden. De relatie met mijn man veranderde hierdoor enorm, doordat ik meer in balans kwam met mezelf, meer in de eenheid kwam met mezelf, bereikte ik ook dat gevoel van eenheid met hem.

En dat Spiegelen, dat werd mijn grote passie. Het werd een nieuwe taal die ik leerde spreken. Dankzij het Spiegelen snapte ik wat mijn oudste dochter Yanneke me spiegelde met haar gedrag. Ze had bijvoorbeeld enorme bloedneuzen en toen ik opzocht wat dat betekende en er achter kwam dat ze zich niet begrepen voelde, kon ik haar vertellen dat ik snapte dat zij zich niet begrepen voelde en doordat ik daar vervolgens mijn best voor ging doen, stopte de bloedneuzen vanaf dat moment meteen. Mijn relatie met haar veranderde door mijn inzichten totaal, net als de relatie met mijn man en met alle andere mensen om me heen.

Ik kwam in mijn kracht en was in balans. Ik leerde mezelf kennen en leerde van mezelf houden. En ik stopte met oordelen, ik veroordeelde een ander niet meer, want ik keek in de spiegel, wat dat gedrag van de ander me te vertellen had, wat een enorme shift gaf dit, mindblowing was dat voor mij.

Dit was zo mooi, zo prachtig, dat moest iedereen weten, en dus richtte ik in 2008 mijn bedrijf op om anderen hiermee te helpen en het Spiegelen bekender te maken. Om zo een bijdrage te leveren aan een mooiere en betere wereld. En dat die betere wereld begint bij onszelf. 

 
Inmiddels heb ik al vele honderden mensen geholpen met deze prachtige methodiek.

Dus als jij ook jouw wereld wilt verbeteren,

duik dan ook eens in de wereld van het Spiegelen, 

ik help je er met liefde bij.