(06) 48 21 72 14 ||| Momenteel wordt er hard gewerkt aan het vernieuwen van deze website, excuses voor het eventuele ongemak.

Irritaties

Een aantal weken geleden merkte ik bij mezelf op dat ik me irriteerde aan mensen waarbij het voor mijn gevoel alleen om de buitenkant ging, niet zozeer uiterlijk, maar meer “hoe kom ik over op de buitenwereld” en “het naar buiten toe anders voordoen dan het vanbinnen is” “Rijk vanbuiten en arm vanbinnen”

Dankzij mijn kennis van het Spiegelen weet ik dat er dus ook bij mij nog een stukje “buitenkant” speelt. Overtuigingen die te maken hebben met hoe ik overkom naar buiten toe.  Ik was al begonnen dat te onderzoeken, in de ogen te kijken, waar komt dat vandaan, wat zit er nog onder…

Gebroken

En toen brak mijn kies af.  6 jaar geleden gebeurde dat ook, ik zou toen een date hebben, die ik meteen heb afgezegd en een feestje waar ik me voor afgemeld heb, want ik kon zo niet over straat. Ik kon niemand onder ogen komen. Er kwam een lading “schuld, schaamte en oordeel langs” en pure machteloosheid. Pas toen de tandarts een noodbrug maakte, durfde ik me weer te vertonen. Kroop ik weer uit mijn holletje.

2 weken binnen blijven?

Nu, 6 jaar later, brak die noodbrug af terwijl ik een broodje at. Ik voelde me diep ellendig, het hele schuld, schaamte oordeelstuk werd weer aangeraakt. Ik belde meteen de tandarts in de hoop dat ie weer even een nieuwe noodbrug kon maken. Maar diep vanbinnen wist ik het al: Dat kan nu niet meer.  En inderdaad het klopte, niks meer aan te doen. Ik moest versneld mijn voor het nieuwe jaar ingeplande frame laten uitvoeren. Maar dat zou betekenen dat ik nog maanden zo moet lopen. De tandarts stelde een partiële prothese voor, dat duurt 2 weken. Beter dan 2 maanden, maar toch.  Oké schoot er door me heen, welke afspraken heb ik allemaal staan, wie moet ik afbellen, dat is even 2 weken binnen blijven.

Angst

En toen realiseerde ik me dat ik al met mijn buurman had staan praten en hem meteen het gat had laten zien, zonder schaamte.  Als ik dat durfde, kon ik ook boodschappen doen… en so i did. En na een flink potje huilen van ellende realiseerde ik me: “Marian, er zijn zoveel ergere dingen dan dit…waar ben je nu eigenlijk bang voor? Wat zit eronder? Angst voor afwijzing, angst voor een oordeel, angst voor veroordeling. Maar dat betekent spiegelend gezien dat ik mezelf dus veroordeel. Hmmmm… is dat zo? Veroordeel ik mezelf omdat ik een slecht gebit heb? Betekent een slecht gebit hebben dat je jezelf onvoldoende verzorgt? Nee, want ik poets mijn tanden mijn hele leven al grondig, ga meerdere keren per jaar naar de tandarts. Ik heb altijd een zwak gebit gehad, zelfs toen ik als kind nooit suiker at.  Oké, mag je dat oordeel dan loslaten? Mag je dan nu in de volledige acceptatie? Ja dat mag sowieso.”

Het gat

Na dit stukje zelfonderzoek begreep ik ook helemaal de spiegels die de afgelopen tijd naar voren waren gekomen, met de ergernissen aan mensen die zich anders voordoen of die erg gericht zijn op wat de buitenwereld van ze vindt. BAMMM. Ik begreep het… ik mocht ook met de billen bloot. Ik mocht mijn gat aan de wereld laten zien en dat zonder zelfveroordeling er laten zijn. Want als ik mezelf niet veroordeel, krijg ik ook die veroordeling niet. En als dat wel zo is, dan zegt het alles voor diegene die het oordeel heeft.

Krachten

Dus maakte ik een post op Social Media met een foto van mijn missende hoektand en mijn verhaal erbij. En het mooie is, mijn schaamte is weg nu, mijn zelfveroordeling is weg nu en het allermooiste: de ergernissen aan de betreffende personen zijn ook als sneeuw voor de zon verdwenen, ik kon nu een heel open, eerlijk en liefdevol gesprek voeren, zonder allerlei bijgedachten en oordelen.  Niks machteloosheid, juist mijn kracht pakken.

Beauty is in the inside

Het was weer een pittige spiegel deze, maar ohh wat een bevrijding voel ik nu ik er vol in gekeken heb. En iemand zette het volgende stukje onder mijn post op FB:

“Beauty is in the inside not the outside. En je inside beauty ontdek je door de confrontatie met oude angsten, door ze aan te kijken, te doorvoelen en vrij te geven. Dan ontstaat er niet alleen inside beauty, maar spiegelt zich dat ook weer aan de buitenkant”.

Wat een wijsheid.. zo is het precies.